Traveltips Forum
Νοέμβριος 17, 2017, 10:57:53 μμ *
Καλώς ορίσατε, Επισκέπτης. Παρακαλούμε συνδεθείτε ή εγγραφείτε.

Σύνδεση με όνομα, κωδικό και διάρκεια σύνδεσης
Νέα: Ταξιδεύετε; υπολογίστε εδώ πόσο επιβαρύνετε το περιβάλλον!
 
   Αρχική   Βοήθεια Αναζήτηση Σύνδεση Εγγραφή  
Σελίδες: [1] 2 3
  Εκτύπωση  
Αποστολέας Θέμα: 20 και 1 νύχτες! (Σουμάτρα, Κελέβη)  (Αναγνώστηκε 12100 φορές)
Κατερίνα
Απλό μέλος
**
Μηνύματα: 72


Προφίλ
« στις: Μάρτιος 06, 2009, 07:07:06 μμ »

                                         Αρχές Αυγούστου 2008.

     Τακτοποιώ τις τελευταίες εκκρεμότητες στο γραφείο και ετοιμάζομαι σιγά σιγά για να εκδράμω κάπου ήσυχα στην Ελληνική επαρχία.
Δυο-τρεις μέρες πριν φύγω, χτυπάει το τηλέφωνο και ακούω τη φωνή τής βλαμμένης (όπου βλαμμένη, εννοώ την αγαπημένη μου φίλη και κατά καιρούς συνταξιδιώτισσα  Σαρκασμός) να μου λέει περιπαιχτικά: « Πάμε Σουλαβέζι;».

     Το "πάμε Σουλαβέζι", ήταν κάτι σαν ένα μεταξύ μας αστείο, γιατί  η βλαμμένη, ποτέ δεν πίστευε πως όσο ζούμε, θα είχαμε την τύχη να επισκεφτούμε κάποια μέρη που μόνο στο άκουσμα των ονομάτών τους, ανεβάζαμε πυρετό από την έξαψη!
Σε αντίθεση με εκείνη, εγώ είμαι φύση και θέση αισιόδοξη, και πιστεύω πως με ένα μαγικό τρόπο θα γίνω κάτι σαν τον χαϊλάντερ και θα ζήσω 658 χρόνια, μόνο και μόνο για να προλάβω να ταξιδέψω σε όλο τον κόσμο! (Όπως καταλάβατε αυτή η παρέα έχει και δεύτερη βλαμμένη και μάλλον μεγαλύτερη απ’ την πρώτη…  Σαρκασμός)
     Θέλοντας λοιπόν να τη λαχταρήσω και να της έρθει ντουβρουτζάς (λατρεύω να της προκαλώ μικρά εγκεφαλικά…), της απαντώ με όσο πιο φυσικό ύφος μπορούσα:
«Ναι, πάμε». Εννοείται πως εκείνη τη στιγμή δεν το πίστευα, άλλωστε είχα προετοιμαστεί ψυχολογικά για πιο ήρεμες και χαλαρωτικές διακοπές.
Δεν ξέρω πόση ώρα κράτησε η σιωπή. Ίσως επιτέλους είχα καταφέρει να της προκαλέσω ένα μεγάλο εγκεφαλικό!!!  Γλώσσα

Να μη σας τα πολυλογώ η πλάκα δεν κράτησε πολύ κι άρχισε να μου καλοαρέσει η ιδέα! Μπού-ρου μπού-ρου μπού-ρου (γιατί είμαστε και γλωσσοκοπάνες…) συμφωνήσαμε σε γενικές γραμμές τι θα περιλαμβάνει το πρόγραμμα και ποιοι προορισμοί είναι σε πρώτη προτεραιότητα.
Το πρόβλημα όπως πάντα (ειδικά όταν αποφασίζει κάποιος να φύγει την τελευταία στιγμή), ήταν τα εισιτήρια.
 Απευθυνόμαστε σε κάποια πρακτορεία, παίρνουμε τιμές, παθαίνουμε παρέα το εγκεφαλικό (δεν το γλίτωσε τελικά...  Γλώσσα) και αποφασίζουμε να πάρουμε την πιο φθηνή προσφορά στα αεροπορικά (800 ευρώ το άτομο, δώθε-κείθε ), με 2 ενδιάμεσες διανυκτερεύσεις (Μπαχρέιν και Κουάλα στο πήγαινε και μόνο Μπαχρέιν στην επιστροφή γιατί γυρνάγαμε μέσω Τζακάρτας). Τα έξτρα λεφτά που μας περίσσευαν από τα αεροπορικά, αποφασίσαμε να τα χρησιμοποιήσουμε για να νοικιάσουμε αυτοκίνητο, οδηγό και ξεναγό γιατί οι αποστάσεις -ειδικά στη Σουμάτρα-, είναι τεράστιες και ο χρόνος όπως συνήθως περιορισμένος.

     Τι σας έλεγα πιο πάνω πως είμαστε γλωσσοκοπάνες; Κοντεύω να γράψω ολόκληρο βιβλίο κι ακόμα δεν έχω γράψει λέξη για αυτό καθ’ αυτό το ταξίδι!  Γλώσσα

(Συνεχίζεται)
« Τελευταία τροποποίηση: Μάρτιος 06, 2009, 07:15:04 μμ από Κατερίνα » Καταγράφηκε
Chaimantas
Διαχειριστής
Πλήρες μέλος
*****
Φύλο: Ανδρας
Μηνύματα: 228


A travelling fool is better than a sitting wiseman


Προφίλ E-mail
« Απάντηση #1 στις: Μάρτιος 08, 2009, 12:22:34 πμ »

Με τέτοια εισαγωγή μας κάνατε πολύ ανυπόμονους για τη συνέχεια  Έκπληξη Έκπληξη  (και το Σουλαβέζι είναι μίλια μακριά από τη Σουμάτρα  Απορία) !
Καταγράφηκε

images.traveltips.gr
Life is not the amount of breaths you take…
is the moments that take your breath away
Κατερίνα
Απλό μέλος
**
Μηνύματα: 72


Προφίλ
« Απάντηση #2 στις: Μάρτιος 08, 2009, 07:22:47 πμ »

     Πιστέψτε με, δεν το έκανα επίτηδες. Ο λόγος που καθυστερώ είναι γιατί –καλώς ή κακώς- δεν κρατώ ποτέ σημειώσεις από τα ταξίδια και ήθελα να δω το βίντεο που τραβήξαμε, για να θυμηθώ έστω, τα βασικά…

     Που είχα μείνει; Α! Στην εισαγωγή! Ήρθε η ώρα να σας πω τι τραβήξαμε στη Μαλαισία, και γιατί χρειάστηκε να ξαναπληρώσουμε στην Air Asia, για δεύτερη φορά το εισιτήριο!
Δεν θα πάρει πολύ χρόνο, μην ανησυχείτε. Όχι πάνω από 5 με 6 σελίδες!!!
Οκ, οκ αστειεύομαι …  Σαρκασμός

Μερικές γενικές πληροφορίες για τη Σουμάτρα.

***Το έκτο μεγαλύτερο νησί στον κόσμο.
***Πληθυσμός: 45 εκ. άνθρωποι. Το 70% του πληθυσμού δεν έχει σπίτι του ηλεκτρικό ρεύμα.
***Θρησκεία: 87% Μουσουλμάνοι, 10% Προτεστάντες (κυρίως Μπατάκ), 2%  Βουδιστές και 1% Ινδουιστές. 
                 
***Εκτός από τη μεγαλύτερη λίμνη (Toba) της Ν. Ανατολικής Ασίας –όπως αναφέρει και ο κ. Χαϊμαντάς  στις πληροφορίες για άλλους προορισμούς στην Ινδονησία-, διαθέτει και το μεγαλύτερο νησί σε όλο τον κόσμο που είναι μέσα σε λίμνη που βρίσκεται σε νησί. (ψιλομπέρδεμα;) Το νησί Σαμοσίρ.
Περισσότερες πληροφορίες για το Σαμοσίρ θα βρείτε παρακάτω μιας και είχαμε τη χαρά να το επισκεφτούμε για 3 ημέρες.

***Φιλοξενεί το μεγαλύτερο λουλούδι στον κόσμο. Το Rafflesia. Η διάμετρος του μπορεί να φτάσει το 1 μέτρο και το βάρος του τα 10 κιλά. Ανθίζει μόνο μία φορά το χρόνο για 5-7 μέρες και η μυρωδιά του θυμίζει μυρωδιά σάρκας σε αποσύνθεση. Κοινώς, βρωμοκοπάει!  Γλώσσα

***Διαθέτει πολλά και ενεργά ηφαίστεια. Δύο από αυτά (Sinabung και sibayak) θα τα δείτε και εκ του μακρόθεν αν ακολουθήσετε το δρόμο από το Μεντάν προς το Berastagi.
***Παράδεισος για τους απανταχού παρατηρητές πουλιών.
***Πολλά εθνικά πάρκα για ατελείωτο τρέκκινγκ. Βέβαια ο βασικός λόγος που θα κάνετε τρέκκινγ θα είναι για να δείτε από κοντά αυτά τα κοκκινοτρίχικα γλυκύτατα πλασματάκια (ουρανγκοτάγκοι) μακριά από κάγκελα και μακριά από την ανθρώπινη εκμετάλλευση…

***Καιρός: Το μήνα (Αύγουστο) που επισκεφθήκαμε εμείς τη Σουμάτρα,  ο καιρός ήταν ο αναμενόμενος για  τροπικά,  ζουγκλέ μέρη.
Ζέστη, υγρασία, αρκετές ώρες ηλιοφάνειας και καταρρακτώδεις βροχές (συνήθως μεσημέρι και βράδυ).
Επίσης αυτό που μου έκανε εντύπωση, γιατί λόγω χόμπι (αστρονομία) κοιτώ πάντα το νυχτερινό ουρανό, δεν υπήρξε μία, μα ούτε μία βραδιά -από τις 11 που κάτσαμε συνολικά στη Σουμάτρα-, που ο ουρανός το βράδυ να ήταν καθαρός. Πάντα συννεφιασμένος. Ίσως να έτυχε, τι να πω…
***Ρούχα : Καλοκαιρινά και ίσως ένα τζιν μπουφάν για το βραδάκι ή κάτι αντίστοιχο.
Νομίζω για το φαγητό και τα ξενοδοχεία δεν χρειάζεται να πω κάτι. Εννοείται πως ήταν πολύ φθηνά.
***Τουριστική κίνηση: Μικρή. Οι περισσότεροι τουρίστες είναι Ασιάτες, Βόρειο- Ευρωπαίοι και Αυστραλοί (ή τουλάχιστον αυτοί που είδαμε εμείς).

Επισυνάπτω ένα χάρτη του νησιού για να κατανοήσετε ποια μέρη επισκεφτήκαμε.
Ξεκινήσαμε από το Medan και πήγαμε στο Bukit Lawang (στα κοκκινοτριχόπουλα). Δεν υπάρχει στο χάρτη. Είναι όμως αριστερά του Medan, εκεί που γράφει Karo Batak Highlands.
Επιστροφή στο Medan, Berastagi, Parapat (εκεί παίρνεις το καραβάκι για το νησί Σαμοσίρ), Bukkitinggi και τέλος Padang για να πάρουμε την πτήση για Σουλαβέζι* (μέσω Τζακάρτας).
Για το καθένα από τα παραπάνω μέρη και τους ενδιάμεσους σταθμούς, θα αναφερθώ ξεχωριστά. Ευχαριστώ για την υπομονή σας. Μεγάλο χαμόγελο



* Κύριε Χαϊμαντά απαντώ στην απορία σας για τα πολλά μίλια που χωρίζουν τη Σουμάτρα από το Σουλαβέζι.
Όταν πρωτοείχα διαβάσει για τα ταφικά έθιμα των Τοράτζα, είχα συγκλονιστεί. Δεν θα μπορούσα να πάω Ινδονησία και να μην πάω στην Τάνα Τοράτζα. Παρ' όλα αυτά, όσο κι αν προσπάθησα, δεν κατάφερα να  βρω τη συγκεκριμένη πτήση στις ελληνικές ιστοσελίδες αεροπορικών εισιτηρίων. Δεν ξέρω γιατί. Τα εισιτήρια τα κανόνισε το ντόπιο πρακτορείο και μας παραδόθηκαν από τον ξεναγό. Εκ των υστέρων βέβαια κατάλαβα πως μπορούσαμε να τα κλείσουμε από τη σελίδα της Air Asia, σπάζοντας τη διαδρομή σε Padang-Jakarta και Jakarta-Makassar.


(συνεχίζεται)
« Τελευταία τροποποίηση: Μάρτιος 08, 2009, 08:21:42 πμ από Κατερίνα » Καταγράφηκε
Κατερίνα
Απλό μέλος
**
Μηνύματα: 72


Προφίλ
« Απάντηση #3 στις: Μάρτιος 11, 2009, 02:18:11 πμ »

             

                                            M e d a n

     Πολύ φοβάμαι πως δεν έχω να πω τίποτα ιδιαίτερο για το Medan, γιατί απλούστατα δεν βρήκα κάτι ιδιαίτερο στο Medan…
Όποιος έχει επισκεφτεί  πόλεις και κωμοπόλεις τής Ν.Α Ασίας, καταλαβαίνει τι εννοώ.
Οι κεντρικοί δρόμοι στο Μεντάν (2.400.000 -περίπου- κάτοικοι) είναι σε κάποια σημεία από 2 λωρίδες σε κάθε κατεύθυνση και κάποιες φορές οι κεντρικοί δρόμοι μποτιλιαρίζονται (σε φυσιολογικό επίπεδο).

     Παντού υπάρχουν διαφημιστικές πινακίδες και πανό, ψιλοάναρχη δόμηση που τα τελευταία 50 χρόνια είναι αυξανόμενη (αν και διάσπαρτα βλέπεις ωραία κτήρια και σπίτια).
Εννοείται πως όπου δεν υπάρχει τσιμέντο υπάρχει πράσινο κι όσο πηγαίνεις προς τα προάστια τόσο το φοινικαριό θεριεύει! Σε ορισμένα σημεία στο κέντρο, μου θύμισε το νέο Ανόι. Αλλά μη βασίζεστε και πολύ στη γνώμη μου, γιατί εμένα όλα κάτι μου θυμίζουν! (αυτό συγκρατείστε το ως πληροφορία. θα σας φανεί χρήσιμο στη συνέχεια)


Προάστια Μεντάν



     Το μόνο που με εντυπωσίασε στο Μεντάν, ήταν οι χώροι προσευχής (τεμένη σε μικρογραφία) μέσα στα βενζινάδικα! Πέραν της Ιορδανίας και του Μπαχρέιν δεν έχω επισκεφθεί άλλες μουσουλμανικές χώρες. Γι’ αυτό είμαι και σίγουρη πως τέτοιοι χώροι προσευχής θα υπάρχουν και  αλλού, απλά για μένα ήταν κάτι το καινούριο, γι’ αυτό και το αναφέρω.
     Αν παρ' όλα αυτά θελήσετε να αφιερώσετε χρόνο στο Μεντάν, τα 3 πιο γνωστά αξιοθέατα  της πόλης είναι:  το Maimoon Palace, το Mesjid Raya (200 μέτρα μακριά από το Παλάτι) και η τοπική αγορά.
Στα βόρεια της πόλης βρίσκεται και η μεγαλύτερη φάρμα κροκοδείλων στην Ινδονησία (έτσι μάθαμε αλλά δεν είμαστε σε θέση να δώσουμε παραπάνω πληροφορίες γιατί δεν την επισκεφτήκαμε).

Παρέλαση για τη μέρα της Ανεξαρτησίας, σε κάποια εύπορη συνοικία στο Μεντάν.


     Τι λέγαμε πριν για 2 λωρίδες ανά κατεύθυνση; Από εδώ και στο εξής το ξεχνάτε!
Ο κεντρικός οδικός άξονας της Σουμάτρας, από το Βορρά ως το Νότο, είναι μία λωρίδα ανά κατεύθυνση. Θυμίζει το δικό μας επαρχιακό δίκτυο, με πολλές λακκούβες αλλά και πολλές στροφές. Οι ντόπιοι οδηγοί δεν διαφέρουν σε τίποτα από τους οδηγούς των υπόλοιπων ασιατικών πόλεων. Η οδήγησή τους είναι επικίνδυνη και εννοείται πως τα προσπεράσματα πάνω στις στροφές πάνε σύννεφο!

     Έξω από το Μεντάν και για δεκάδες χιλιόμετρα μετά από αυτό (κατευθυνόμενοι προς το Μποχορόκ/Bukit Lawang) , βλέπει κανείς και από τις δύο πλευρές του δρόμου τεράστιες εκτάσεις με φοινικόδεντρα τα οποία τα εκμεταλλεύονται είτε το κράτος είτε ιδιώτες για να παράγουν λάδι και λοιπά προϊόντα.


Στο δρόμο προς το Μποχορόκ

« Τελευταία τροποποίηση: Μάρτιος 25, 2009, 09:51:25 μμ από Κατερίνα » Καταγράφηκε
Κατερίνα
Απλό μέλος
**
Μηνύματα: 72


Προφίλ
« Απάντηση #4 στις: Μάρτιος 11, 2009, 03:36:33 πμ »

                     


                                       Bohorok/Bukit Lawang


     90 χιλιόμετρα, 3 ώρες –περίπου- ταξίδι από το Μεντάν, ένα ποτάμι ρηχό μεν αλλά ορμητικό δε, το οποίο και θα πρέπει να διασχίσετε (είτε με τα πόδια σας, είτε με βαρκάκι έναντι μικρού ποσού), μία άδεια εισόδου και μισή ώρα περπάτημα (αναλόγως της φυσικής κατάστασης), χωρίζουν κάποιον επισκέπτη από το να γνωρίσει  τα μαλλιαρά αυτά  πλασματάκια, εκ του σύνεγγυς. 

Ο περιβάλλοντας χώρος του ξενοδοχείου που μέναμε στο Bukit Lawang μου θύμισε έντονα Λάος (προς Luang Namtha πλευρά) ή προς Β. Ταϋλάνδη, πάνω από το Τσιανγκ Μάι και φυσικά λίγο από ... Ήπειρο! (Τι σας έλεγα πριν να συγκρατήσετε μία πληροφορία; Αυτά λέω στην Καίτη για κάθε μέρος που πάμε και ευτυχώς καταφέρνω να την κάνω έξαλλη!)
 Σίγουρα αυτό το μέρος δίπλα στο ποτάμι, αξίζει τουλάχιστον μια διανυκτέρευση.

Αποφύγετε τους τύπους που θα έρθουν να σας πιάσουν κουβέντα και θα σας ακολουθήσουν σε όλη τη διαδρομή, με την ελπίδα να σας προσφέρουν μία χείρα  βοηθείας κατά την λασπερή σας άνοδο και στη συνέχεια θα σας απλώσουν την άλλη χείρα για να τους τη γεμίσετε με χρήματα…

     Στην επιστροφή σας από το feeding center, αξίζει επίσης η κατάβαση του ποταμού με σαμπρέλες (αυτές που διακρίνονται στην παρακάτω φωτογραφία). Εμείς το βρήκαμε πολύ διασκεδαστικό ! Κι όσο για τα πράγματά σας μην ανησυχείτε. Αυτός που θα αναλάβει την κατάβασή σας στο ποτάμι (για 10 ευρώ το άτομο μετά από μικρό παζάρι –σίγουρα μπορείτε και με λιγότερα-), θα πάρει και μια έξτρα σαμπρέλα με τα πράγματά σας μέσα σε καλά κλεισμένη σακούλα. 

To ποτάμι πριν την είσοδο τού Οrangutan Rehabilitation Center (διακρίνεται στο βάθος)




     Αν νομίζετε πως θα έμενα σε απλή καταγραφή πληροφοριών είστε οικτρά γελασμένοι!
Ας δούμε λοιπόν μαζί το χρονικό εκείνης της ημέρας!

     Ενώ είχαμε πάρει το πρωινό μας στο ξενοδοχείο, μας ενημερώνουν πως αν θέλουμε να δούμε τα…¨ζωντανά¨, καλό θα ήταν να βρισκόμαστε στο feeding site πριν τις 10,30 το πρωΐ. Κάτι  ήξεραν αυτοί…
Μας ενημερώνουν επίσης πως αν το προτιμούμε, μπορούμε να πληρώσουμε έξτρα (30 ευρώ) κάποιο οδηγό που γνωρίζει την αγγλικήν και να περιδιαβούμε πρώτα στην ζούγκλα για μία ώρα, για να δούμε τους ουρανγκοτάγκους μακριά από το feeding site.
     Εγώ ως ολιγαρκές κορίτσι που είμαι (έτσι λέμε τώρα την τεμπελιά και την αγυμνασιά), αρκέστηκα στο μισάωρο περπάτημα (άλλο αν λόγω της… εξαιρετικής φυσικής μου κατάστασης κόντεψα να το κάνω μια ώρα…) ενώ η Καίτη (η άλλη βλαμμένη που λέγαμε παραπάνω), είχε τέτοια ντουζένια και τέτοια κάψα (δεν της έφτανε η κάψα απ το περιβάλλον της ανεχόρταγης!), που θα πούλαγε ακόμα κι εμένα για να πάει!
     Ξεκινάει λοιπόν πρώτη με τον οδηγό και μετά περίπου από 45 λεπτά ξεκινάω κι εγώ. Η δικιά μου διαδρομή είναι ένα μονοπάτι χωμάτινο δίπλα στο ποτάμι, αρκετά λασπερό (δε νομίζω πως υπάρχει μέρα που να μην βρέχει σε αυτό το νησί), περνάω το ποτάμι και εν συνεχεία κάνω στάση στο Οrangutan Rehabilitation Center που 4-5 ουρανγκοτάγκοι βρίσκονται αραγμένοι στο γρασίδι.

Στο κέντρο αποκατάστασης.


     Και μετά αρχίζει ο Γολγοθάς προς το feeding site! Ok. Είμαι υπερβολική! Απλά το μονοπάτι από εκεί και μετά είναι ανηφορικό.
Αρχίζω να κουράζομαι γιατί η ώρα έχει περάσει και πρέπει να είμαι πάνω γρήγορα, ο συνδυασμός ζέστης και υγρασίας είναι αποπνικτικός, με αποτέλεσμα μέσα σε λίγα λεπτά να έχω πιει όλο μου το νερό και να ρίχνω (από μέσα μου) τα πρώτα μπινελίκια στην Καίτη! (άλλωστε εγώ η καημένη, μόνο Σουλαβέζι ήθελα να πάω…)
    Φτάνοντας στο feeding site, απαξιώ να πάω κοντά στα κοκκινοτριχόπουλα που σαν ζήτουλες απλώνουν τις χερούκλες τους για να πάρουν μπανάνες. Τους γυρνάω πλάτη και ανάβω τσιγάρο! (Δεν επιτρεπόταν κοντά τους το κάπνισμα). Να πάνε να βρούνε μόνα τους τροφή τα βλαμμένα! (Καλά κατάλαβατε. Τα έβαλα και με αυτά για την ταλαιπώρια που πέρασα…)
     Μετά από λίγο σκάει μύτη και η Καίτη. Δεν ξέρω πώς να το περιγράψω αυτό… αλλά πρώτα έσκασε μύτη απ τη στροφή η γλώσσα της που της είχε φτάσει μεχρι το χώμα απ’ την κούραση και μετά το υπόλοιπο σώμα…
Ρίγη ηδονής με συνεκεκλόνισαν! Δεν είχα μόνο εγώ τα χάλια μου!
     Κι εκεί αρχίζει ο δεύτερος κύκλος μπινελικίων (απ΄ έξω μου αυτή τη φορά…).
Ξεκινώ με το αγαπημένο μου μπινελίκι νούμερο 14 με γενικό τίτλο «εσύ φταις για όλα», συνεχίζω με το μπινελίκι νούμερο 27 με γενικό τίτλο «μου χεις φάει τη ζωή» , προχωρώ με το μπινελίκι νούμερο 44 « θέλεις να με πεθάνεις » και τελειώνω με μπινελίκια άνευ αριθμήσεως και ακατάληπτες εκφράσεις του τύπου « μέχρι και τα ψάρια θα σάπιζαν με τέτοια υγρασία @#$%#@…»
     Μετά το τσουνάμι, ήρθε η ηρεμία. Την ακούω να λέει μ ένα περίλυπο ύφος :
«Άσε με μωρέ, δεν είδα ούτε έναν…». Εις το άκουσμα της λυπητερής της φωνής (και αφού της βούτηξα το μπουκαλάκι με το νερό), ελύγισα! Άλλωστε ό,τι είχα να πω το είχα ήδη πει (σεμνά και ταπεινά).
     Ήτο η ώρα να κάνουμε γούτσου γούτσου με τα γλυκύτατα συμπαθητικά ζωάκια!!!

Ωχ! Δύο κοκκινοτριχόπουλα! Ένα εκ των δύο ακούει στο όνομα Καίτη!




(συνεχίζεται)
« Τελευταία τροποποίηση: Μάρτιος 11, 2009, 07:10:15 πμ από Κατερίνα » Καταγράφηκε
Chaimantas
Διαχειριστής
Πλήρες μέλος
*****
Φύλο: Ανδρας
Μηνύματα: 228


A travelling fool is better than a sitting wiseman


Προφίλ E-mail
« Απάντηση #5 στις: Μάρτιος 11, 2009, 11:14:41 μμ »

Απίθανη περιγραφή ! Ακόμα πιο καταπληκτικό είναι όμως να βρίσκεσαι κοντά στους ουράνκ -ουτάν (= άνθρωποι του δάσους)  -τα γράφω αυτά για τους υπόλοιπους αναγνώστες Κατερίνα-  που δεν ονομάστηκαν καθόλου τυχαία έτσι, όποιος έχει δει το βλέμμα τους από κοντά θα συμφωνήσει. Μάλιστα, αν αρχίσει κανείς να σκέφτεται ότι τα ανθρωποειδή (όπως αυτό που γράφει αυτές εδώ τις γραμμές) έχουν σαν βασική ασχολία  να μετατρέψουν  τον παράδεισο που λέγεται γη σε κόλαση, τότε ίσως αρχίσει και να αμφιβάλλει  ποιος τελικά από τους δύο είναι ο ευφυέστερος...  Στριφογύρισμα ματιών
Καταγράφηκε

images.traveltips.gr
Life is not the amount of breaths you take…
is the moments that take your breath away
ΕΡΣΗ
Αρχάριο μέλος
*
Μηνύματα: 32


Προφίλ
« Απάντηση #6 στις: Μάρτιος 12, 2009, 07:17:11 μμ »

Εξαιρετικη περιγραφη! Για ποτε το υπολοιπο;
Καταγράφηκε
Κατερίνα
Απλό μέλος
**
Μηνύματα: 72


Προφίλ
« Απάντηση #7 στις: Μάρτιος 15, 2009, 07:25:36 πμ »

     Σας ευχαριστώ πολύ παιδιά.  Χαμόγελο
Νιώθω λίγο άσχημα για την καθυστέρηση, γιατί όταν ξεκίναγα αυτό το νήμα, είχα την πεποίθηση πως θα κατάφερνα να γράψω όσα ήθελα και να τα τελειώσω την ίδια μέρα!!! Έκπληξη Έκπληξη Έκπληξη.
Αυτή η αισιοδοξία μου, σπάει κόκαλα τελικά Σαρκασμός

     Στην πορεία όμως είδα πως αν θέλω να βοηθηθούν κάποιοι μελλοντικοί ταξιδευτές προς τη Σουμάτρα και να βρουν αρκετές πληροφορίες στα ελληνικά, θα έπρεπε να γίνω πιο αναλυτική.
Εννοείται βέβαια πως θα τους φανούν χρήσιμες οι πληροφορίες  μόνο αν είναι άτομα παρόμοιας φιλοσοφίας με εμάς.

     Όπως επίσης έχετε καταλάβει, αδυνατώ να δώσω πληροφορίες για τρέκκινγκ... και δεν θεωρώ το Μεντάν την ομορφότερη πόλη στον κόσμο! (Το τελευταίο το είχα διαβάσει στο μπλογκ ενός Γερμανού...)
θα επανέλθω δριμύτερη  Κλείσιμο ματιού
« Τελευταία τροποποίηση: Μάρτιος 17, 2009, 02:25:44 μμ από Κατερίνα » Καταγράφηκε
Κατερίνα
Απλό μέλος
**
Μηνύματα: 72


Προφίλ
« Απάντηση #8 στις: Μάρτιος 17, 2009, 02:47:24 μμ »

                                            B e r a s t a g i

     Μιάμισυ περίπου ώρα με τοπικό λεωφορείο θα χρειαστείτε για να φτάσετε από το Μεντάν, στο Berastagi (περίπου 70χλμ απόσταση).
Με το που θα μπείτε στην πόλη, μια πρώτη «μυρωδιά» από Μπατάκ *  θα ενεργοποιήσει τις αισθήσεις σας. Στον κεντρικό δρόμο της πόλης θα δείτε μια σειρά από διακοσμητικές μινιατούρες/σπίτια των Μπατάκ με τα χαρακτηριστικά κέρατα βουβαλιού να κοσμούν την κορυφή της σκεπής.

Berastagi




     Πέραν της επίσκεψης τής ωραίας (αλλά σχετικά μικρής) πολύχρωμης αγοράς, δε νομίζω πως υπάρχει άλλος λόγος για να καθίσει κανείς εδώ. Κι αυτό μεταξύ μας πολύ είναι, γιατί παντού στη Σουμάτρα θα βρείτε αγορές. Εδώ όμως θα βρείτε και κάποια πράγματα για τουρίστες σε περίπτωση που θελήσετε φθηνά δώρα για φίλους και γνωστούς.

Aγορά στο Berastagi




Η πόλη είναι αφετηρία εκδρομών στις γύρω περιοχές. Είτε προς ένα μικρό εθνικό πάρκο, το Tahura National Park, είτε για αναρρίχηση στα κοντινά ηφαίστεια Sinabung (το πιο ευκολοπροσβάσιμο, με ύψος 2.100 μέτρα, μέτριο επίπεδο δυσκολίας) και Sibayak ( 2.400 ύψος, μόνο για έμπειρους ορειβάτες), είτε για εξορμήσεις προς τα παραλίμνια χωριά της λίμνης Τόμπα.

Ο βασικός λόγος που μας έφερε εμάς εδώ, ήταν…  τί άλλο;
Τα χωριά των Μπατάκ γύρω από το Berastagi! (Μια πετριά με τις φυλές την έχουμε!  Γλώσσα)

Desa Dokan Village, Berastagi.









* Λίγα λόγια για τους Μπατάκ .

    Το εθνικό γκρουπ των Μπατάκ αποτελείται από 6.000.000 –περίπου- ανθρώπων που κατοικούν στην Ινδονησία.
Τουλάχιστον τα 5.000.000 εξ’ αυτών διαμένουν στη Βόρεια και Κεντροδυτική Σουμάτρα. Οι υπόλοιποι βρίσκονται διασκορπισμένοι σε άλλα νησιά της Ινδονησίας.
     Οι Μπατάκ ακολουθούν  ένα πατριαρχικό σύστημα αξιών, αποτελούμενο από φατρίες που ονομάζονται Marga.
Tηρούν τον παραδοσιακό νόμο ( λεγόμενο  και adat), που είναι κάτι σαν πρωτόκολλο συμπεριφοράς, κανόνες και υποχρεώσεις, απέναντι στους συγγενείς, στα υπόλοιπα μέλη της φατρίας αλλά και στα μέλη των άλλων φατριών.
 Υπάρχουν 5 φατρίες: οι Karo-Karo, Tarigan, Ginting, Sembiring και Perangin-Angin, καθώς και πολλές υπο-ομάδες των φατριών.  Όταν ένας άνδρας θέλει να παντρευτεί, είναι υποχρεωμένος (βάση του adat) να επιλέξει μία γυναίκα από διαφορετική φατρία. Τότε η γυναίκα περνάει στη φατρία τού άνδρα και πηγαίνει να ζήσει με την οικογένειά του.

     Τα χαρακτηριστικά σπίτια των Μπατάκ με την περίφημη αρχιτεκτονική -που ορισμένα έχουν  κλείσει και 300 χρόνια ζωής- λόγω του μεγάλου τους μεγέθους, χρησιμοποιούνται ως κοινόβια. Μπορεί να φιλοξενήσουν από 6 ως 12 οικογένειες. Συνήθως όμως δεν ξεπερνούν τις 8. Η παράδοση αυτή όμως, τείνει να εκλείψει καθώς δεν χτίζονται πια νέα τέτοια σπίτια.

Στο πέρασμα των χρόνων, πέραν του κοινού παραδοσιακού νόμου, οι Μπατάκ διαμόρφωσαν διαφορετικά ήθη, έθιμα  ακόμα και γλώσσα στις 6 διαφορετικές τοποθεσίες που κατοικούν σήμερα στη Σουμάτρα.
(Karo, Toba, Sipirok/Angola, Pakpak/Dairi, Simalungun).

     Μέχρι τον εκχριστιανισμό τους το 19ο αιώνα από Ολλανδούς και Γερμανούς Ιεραποστόλους, οι Μπατάκ θεωρούντο άγριοι και σκληροί πολεμιστές (σήμερα η συντριπτική τους πλειοψηφία είναι Προτεστάντες και μόνο στην περιοχή του Σιπιρόκ βρίσκουμε Μουσουλμάνους Μπατάκ).
Από πηγές στο διαδίκτυο είχαμε διαβάσει πως ο Μάρκο Πόλο έγραφε (το 13ο αιώνα) μεταξύ άλλων για τους Μπατάκ, πως έτρωγαν τους γονείς τους όταν πια αυτοί δεν ήταν ικανοί για εργασία.
Ο Sir Thomas Stamford Bingley Raffles (ιδρυτής της πόλης της Σιγκαπούρης) είχε πει (το 19ο αιώνα) για τους Μπατάκ πως όταν ένα έγκλημα ήταν επιβεβαιωμένο συνήθιζαν να τρώνε τον εγκληματία ζωντανό.

     Οι  Μπατάκ και ειδικά αυτοί που κατοικούν στις περιοχές γύρω απ’ τη  λίμνη Τόμπα και του νησιού Σαμοσίρ, φημίζονται  για τα υφαντά, τα ξυλόγλυπτά τους αλλά κυρίως για τους περίτεχνους σκαλιστούς τάφους.

Eσωτερικό σπιτιού.


« Τελευταία τροποποίηση: Μάρτιος 25, 2009, 09:40:12 μμ από Κατερίνα » Καταγράφηκε
Κατερίνα
Απλό μέλος
**
Μηνύματα: 72


Προφίλ
« Απάντηση #9 στις: Μάρτιος 17, 2009, 06:27:49 μμ »

                                                    P a r a p a t.

     H πιο πεπατημένη οδός για να φτάσει κανείς στο Σαμοσίρ, είναι να κατευθυνθεί προς το P(a)rapat (Βerastagi-Parapat 106 χλμ περίπου) και να πάρει το καραβάκι που περνάει απέναντι, έναντι ευτελούς ποσού. Εμείς κάναμε αγώνα δρόμου (με ιδιωτικό αυτοκίνητο) για να προλάβουμε το τελευταίο καραβάκι που έφευγε αν θυμάμαι καλά αργά το μεσημέρι (4;;; 4 και μισή, θα σας γελάσω, δε θυμάμαι).

     Η διαδρομή από το Βerastagi προς το Parapat είναι και αυτή πολύ όμορφη. Γενικά στη Σουμάτρα θα βλέπετε μεγάλεις εκτάσεις με ορυζώνες που εναλλάσσονται με φυτείες καουτσούκ και κακάο αλλά κυρίως όμως πιο άγρια ομορφιά περνώντας από περιοχές με τροπική βλάστηση, φοίνικες και πολλά μαϊμούδια να κάθονται στις άκρες των δρόμων και να περιμένουν από τους περαστικούς να τα ταΐσουν! (Μην τα πλησιάσετε πολύ όμως, δεν είναι ιδιαίτερα φιλικά).

Μαϊμούδια.


     Μεσούντος της διαδρομής, το ενδιαφέρον μας κέντρισε ένα πρωτότυπο κτήριο, σε σχήμα ψαριού που απ’ ότι μάθαμε απ’ τον ξεναγό, ήταν ένα κρατικό κτήριο/γραφείο, για την προστασία της ζούγκλας.

     Το Parapat είναι μια συμπαθητική κωμόπολη (ορεινό θέρετρο για κάποιους άλλους) στις όχθες της λίμνης Τόμπα. Από τα λίγα που είδαμε στο Parapat, δεν συντρέχει κάποιος ιδιαίτερος λόγος για να μείνετε (ειδικά όταν απέναντι σας είναι το Σαμοσίρ). Αν αυτό συμβεί, υπάρχουν αρκετά καταλύματα με πανέμορφη θέα προς τη λίμνη.

Jungle office.



(συνεχίζεται)




« Τελευταία τροποποίηση: Μάρτιος 26, 2009, 12:37:25 μμ από Κατερίνα » Καταγράφηκε
Κατερίνα
Απλό μέλος
**
Μηνύματα: 72


Προφίλ
« Απάντηση #10 στις: Μάρτιος 25, 2009, 10:31:58 μμ »

                                                   S a m o s i r

     Για να είμαι ειλικρινής, εμένα το Σαμοσίρ, μου άρεσε. Σε αντίθεση με την Καίτη που το βρήκε αρκετά «Ευρωπαϊκο» για τα γούστα της…
Λέγοντας ευρωπαϊκό, εννοώ πως ένα κομμάτι της παραλίμνιας περιοχής και κατά μήκος αυτής είναι γεμάτο από συνεχόμενα ξενοδοχεία (μέχρι 3 ορόφους) που κρατούν όμως την παραδοσιακή επιρροή τής αρχιτεκτονικής των Μπατάκ και διατηρούν κι ένα καλό επίπεδο υπηρεσιών (στο Tuk tuk).

Ξενοδοχεία στο Tuktuk, Samosir.


Το καραβάκι εκτός των στάσεων που κάνει για τους ντόπιους, σταματά μπροστά από κάθε ξενοδοχείο (με την προϋπόθεση πως έχει να κατεβάσει ή να πάρει κάποιον)

     Όσο κι αν ακουστεί παράξενο, με είχε κουράσει τόσες μέρες στη Σουμάτρα η μονοτονία και η αγριάδα τού τοπίου (ζούγκλα ζούγκλα και… ζούγκλα  Γλώσσα) και το Σαμοσίρ μου φάνηκε μια όαση ηρεμίας. Ένα ευχάριστο, μα πολύ ευχάριστο διάλειμμα.
Είδες τι σου είναι ο άνθρωπος; Ούτε και στον παράδεισο δεν μπορεί να είναι ευτυχισμένος…
΄Η αν προτιμάτε μια πιο διπλωματική διατύπωση, είναι επιτακτική η ανάγκη του, για αλλαγή παραστάσεων…
Το κλίμα εδώ μου φάνηκε πολύ καλύτερο κι όσο να ναι αυτό κάνει πιο εύκολες και πιο ευχάριστες τις μετακινήσεις. Επίσης μειώνει τον κίνδυνο να βρει αφορμή ο συνταξιδιώτης σου να σε μπινελικώσει!   Σαρκασμός




     Μιας και μίλησα για μετακινήσεις. Νομίζω πως ο καλύτερος τρόπος για να γυρίσει κανείς το νησί είναι ποδήλατο και μηχανάκι. Ποδήλατο για τις κοντινές και μηχανάκι για τις μακρινές διαδρομές.
Εμείς δυστυχώς είχαμε κλείσει ένα τριήμερο πακέτο που όλες οι μετακινήσεις στα σημεία ενδιαφέροντος γίνονταν με ταχύπλοο.
Αυτό είχε ως θετικό πως είδαμε ένα μεγάλο κομμάτι του νησιού, τα χωριά με πλούσιο πολιτισμικό ενδιαφέρον και τη ζωή των ανθρώπων που μένουν δίπλα στη λίμνη, μέσα σε λίγο χρόνο. θεωρώ όμως πως το Σαμοσίρ είναι ένα μέρος που οι βιασύνες δεν χωράνε.




     Δική μου πρόταση για όσους αρέσκονται να έρχονται σε επαφή με ντόπιους.
Νοικιάστε μηχανάκι για να επισκεφθείτε χωριά που δεν πηγαίνουν τουρίστες (όχι πως είναι και πολλοί…). Το νησί έχει ένα παραλιακό δρόμο και νομίζω κι άλλους δύο δρόμους που το διασχίζουν κάθετα και «ανεβαίνουν» μέσα από το βουνό περνώντας από  απομονωμένα χωριά (έτσι μας είπαν, τσεκάρετέ το).

     Πρόταση προς όσους δεν προτιμούν ξενοδοχεία και θέλουν μια αξιοπρεπή οικονομική λύση ή για όσους αναζητούν μια ξεχωριστή εμπειρία.
Διανυκτέρευση σε παραδοσιακά σπίτια των Μπατάκ με θέα τη λίμνη, που νοικιάζονται από 3 ως 10 δολάρια τη βραδιά. Είναι διάσπαρτα ανάμεσα και πίσω απ τα ξενοδοχεία αλλά υπάρχουν και κάποια πιο απομακρυσμένα. Βεβαιωθείτε μόνο πως υπάρχει τουαλέτα και ντουσιέρα.
Αν γνωρίζαμε την ύπαρξη τους νωρίτερα, θα τα προτιμούσαμε ένα εκατομμύριο φορές από ένα δωμάτιο ξενοδοχείου. Δεν μπορείς να μένεις κάθε μέρα σε κάτι τέτοιο…



« Τελευταία τροποποίηση: Μάρτιος 25, 2009, 10:54:33 μμ από Κατερίνα » Καταγράφηκε
Κατερίνα
Απλό μέλος
**
Μηνύματα: 72


Προφίλ
« Απάντηση #11 στις: Μάρτιος 25, 2009, 11:44:49 μμ »

    

     Ανεβάζω ένα χάρτη του νησιού, για να πάρετε μια γενική ιδέα.
Αυτά που είναι σημειωμένα με κόκκινο κύκλο, είναι τα μέρη που δεν πρέπει να αμελήσετε να επισκεφθείτε.



Tuk tuk: Εδώ είναι ο κύριος όγκος των καταλυμάτων και εστιατορίων.

Tomok: Βρίσκεται νότια του Tuktuk. Αν έχετε αυτοκίνητο, το καράβι από το Παραπάτ θα σας κατεβάσει εδώ (γιατί το καραβάκι που πάει στο Tuktuk είναι μόνο για επιβάτες).

Ambarita: Βόρεια του Tuktuk. Περίπου 9 χλμ μακριά. Μπορείτε να συνεχίσετε για Simanindo. Υπάρχει και καραβάκι από το Παραπάτ για Ambarita, αλλά δε γνωρίζω περισσότερες λεπτομέρειες.

Simanindo: Το πιο απομακρυσμένο μέρος από το Tuktuk, στα βόρεια του νησιού.
Απέχει από το Tuktuk 25 χιλιόμετρα.

***Μπορείτε να τα επισκεφτείτε όλα σε μια μέρα, με την προϋπόθεση πως θα ξεκινήσετε νωρίς το πρωί. Το Σαμοσίρ, βρίσκεται ελάχιστα πάνω από τον Ισημερινό και νυχτώνει σχετικά νωρίς.
***Φροντίστε να έχετε κάνει ήδη συνάλλαγμα γιατί στο νησί υπάρχει μόνο ένα ATM.
***Η επικοινωνία με την Ελλάδα τη μέρα του δεκαπενταύγουστου, στάθηκε δύσκολη, χρονοβόρα και πανάκριβη από τη ρεσεψιόν του ξενοδοχείου (περίπου 45 λεπτά τής ώρας, για δύο σύντομα τηλεφωνήματα). Τα κινητά σας εδώ δεν έχουν καμμία χρησιμότητα όπως και στην υπόλοιπη Σουμάτρα (κεραίες υπάρχουν, περιαγωγή δεν μπορείτε να κάνετε).

Η αποβάθρα στο Simanindo



     


« Τελευταία τροποποίηση: Μάρτιος 26, 2009, 09:14:40 μμ από Κατερίνα » Καταγράφηκε
Κατερίνα
Απλό μέλος
**
Μηνύματα: 72


Προφίλ
« Απάντηση #12 στις: Μάρτιος 26, 2009, 12:21:59 πμ »

              Λίγα λόγια για τους προορισμούς στο Σαμοσίρ.

     Tomok. Εδώ βρίσκεται ο Old Grave of Raja Sidabutar και πολλά μαγαζιά με τουριστικά είδη.
Παντού θα δείτε τις χαρακτηριστικές στέγες των Μπατάκ (σε παλιά και νέα σπίτια) με τη διαφορά πως αντί να είναι φτιαγμένες από μαύρο φοίνικα είναι από ελενίτ. Ο λόγος φυσικά είναι πως ο μαύρος φοίνικας δεν υπάρχει πια σε αφθονία στην περιοχή όπως παλαιότερα.
Και αν υπάρχει, το κόστος τής αγοράς του είναι αστρονομικό για τους ντόπιους.



     Ambarita ,  με την πέτρινη σκαλιστή καρέκλα του Βασιλιά Siallagan (και άλλες σκαλιστές καρεκλίτσες).
Εδώ θα χρειαστείτε ή έναν ξεναγό ή ένα καλό βιβλίο/οδηγό για να καταλάβετε τι είναι όλα αυτά που βλέπετε, αλλά κυρίως να σας εξηγήσει τα ήθη και έθιμα των Μπατάκ του Σαμοσίρ (και των ανθρωποφάγων προγόνων τους...).

     Σε αυτό το σημείο θα μου επιτρέψετε να αφιερώσω μια φωτογραφία στην αγαπημένη μου Καιτούλα.
Στο πλαίσιο της καλλιτεχνικής δημιουργίας, θέλησα να κάνω μία εικαστική παρέμβαση σε κάποια από τις φωτογραφίες μας στο Ambarita, ώστε αυτή η φωτογραφία να... αγγίξει την τελειότητα!!!

θεώρησα λοιπόν πως τα πράσινα γυαλιά που φοράει η Καίτη, την χλωμιάζουν και έτσι αποφάσισα να δώσω μια πινελιά έντονη στο χρώμα των γυαλιών της (κι ένα σχήμα πιο...φινετσάτο). Και ποιο άλλο χρώμα θα ήταν αυτό, παρά το αγαπημένο μου... ροζ!!!
(Δεν έχω καταλάβει ποτέ γιατί η Καιτούλα μισεί και σιχαίνεται το ροζ χρώμα. Νομίζω πως μετά την εικαστική μου παρέμβαση θα αλλάξει γνώμη......)




     Simanindo, όπου θα δείτε υπαίθριους χώρους βασανιστηρίων  και στο αρχαίο χωριό, θα παρακολουθήσετε παραδοσιακούς χορούς των Μπατάκ . Ίσως κι εδώ χρειαστείτε έναν καλό οδηγό ή ξεναγό. θα σας δώσει αρκετές χρήσιμες πληροφορίες, τόσο για τους χώρους των βασανιστηρίων, τον αποκεφαλισμό των βιαστών, αλλά και γενικότερα για το δικαστικό σύστημα των Μπατάκ.
θα σας φανεί χρήσιμος και στο μουσείο Huta Bolon γιατί πολλά εκθέματα δεν έχουν αγγλικές επεξηγηματικές ετικέτες.

Το λαογραφικό μουσείο, ήταν το σπίτι του Βασιλιά Rajah Simalungun που έμενε σε αυτό μαζί με τις 14 γυναίκες του... (Λέτε να ήταν και γι αυτούς γρουσούζικος ο αριθμός 13;  Γλώσσα).
Είναι ένα μικρό μουσείο, που μέσα στις (πενταβρώμικες) βιτρίνες του μπορείτε να δείτε χρηστικά αντικείμενα, αντικείμενα λατρείας και προσευχής, μαγειρικά σκεύη, μουσικά όργανα, ξυλόγλυπτα και παλιές ασπρόμαυρες φωτογραφίες των Μπατάκ.

Δεξιά το μουσείο, αριστερά η βασιλική βάρκα (δεν διακρίνεται καθαρά)



Εδώ όμως διακρίνεται!   Σαρκασμός



     Σε γενικές γραμμές αποφεύγω να παρακολουθώ παραστάσεις παραδοσιακών χορών. Τις θεωρώ κατά πρώτον πολύ στημένες και δευτερευόντως με ενοχλεί που δεν ξέρω τι κάνουν και γιατί το κάνουν.
Όμως στο Simanindo, άξιζε πραγματικά ο κόπος...

     Στην είσοδο του αρχαίου χωριού, υπήρχαν φυλλάδια στα αγγλικά, ή μάλλον μια ασπρόμαυρη φωτοτυπία που ήταν δωρεά ενός τουριστικού γραφείου της περιοχής, που εξηγούσε με λίγα λόγια τι ήταν ο κάθε χορός που βλέπαμε. (π.χ ο χορός μιας κοπέλας που θέλει να παντρευτεί έναν νέο, ή ο θάνατος του γυιού του Βασιλιά κλπ.).

"Ο Βασιλιάς είχε μόνο ένα γυιό, ο οποίος αρρώστησε βαριά. Ο Βασιλιάς ήταν πολύ λυπημένος γιατί ήλπιζε πως ο γυιός του θα συνέχιζε τη βασιλεία του.
Ο γυιός όμως πέθανε και ο Βασιλιάς για να ανακουφίσει τον πόνο του, παρήγγειλε να φτιαχτεί ένα ξύλινο ομοίωμα του. Όταν το ομοίωμα ολοκληρώθηκε και ο Βασιλιάς πήγε να το δει, κάλεσε μαζί και τους ανθρώπους του χωριού για να χορέψουν μαζί του.
"



     Η παράσταση κρατάει συνολικά 45 λεπτά και 2 χορούς πριν το τέλος (12 συνολικά), οι χορευτές καλούν τον κόσμο να χορέψει μαζί τους. Αυτή πραγματικά ήταν μια αξέχαστη εμπειρία!
Που λέτε λοιπόν, καμμιά δεκαριά ξεπλυμένες ασπρουλιάρες δυτικές (κι ένας άνδρας) με σαλβάρια, βερμούδες, ραντάκια και ένα κάρο λιλιά στο λαιμό και στα χέρια, προσπαθούσαν να μιμηθούν τις αέρινες κινήσεις των χορευτών, θυμίζοντας παιδάκια που τρέχουν και τραγουδάνε το «μια ωραία πεταλούδα», κουνώντας τα χεράκια τους ατσούμπαλα πάνω κάτω λες και θα πετάξουν! 

     Κι ύστερα ακολουθεί ο χορός της πάπιας! (έτσι τον λέω εγώ. Έχετε δει πως ακολουθούν τα παπάκια τη μαμά πάπια; Ένα τέτοιο πράγμα!). Είναι ένας χορευτής μπροστά που επαναλαμβάνει μικρά συρτά βηματάκια και οι υπόλοιποι (οι ξεπλυμένοι) τον ακολουθούν εκστασιαμένοι (ενώ εσάς δεν σας έχει μείνει άντερο από το γέλιο) μιμούμενοι τις κινήσεις του (σαν παπάκια πάνε, μόνο πα πα δεν κάνουνε).
Και μόνο λοιπόν για τον τελευταίο λόγο, αξίζει να το παρακολουθήσετε!

Ο χορός των...παπακίων! Συγγνώμη είναι συμπτωματικό που όλες οι ασπρουλιάρες φοράνε παρόμοια ρούχα;;; Σαν φανταράκια ειναι τα παπάκια μου!   Γλώσσα



     Πέρα από την πλάκα, η μουσική είναι πάρα πολύ ωραία, το ίδιο και οι χοροί. Ο χώρος -για λόγο που δεν γνωρίζω- έχει πολλή καλή ακουστική.
Μην το χάσετε και μην ντραπείτε να χορέψετε μαζί τους! Τι να κάνουμε που έχουμε λευκή επιδερμίδα και μας αρέσουν τα λιλιά και τα σαλβάρια; Έχουμε κι εμείς δικαίωμα στην προσπάθεια να νιώσουμε λίγο πιο κοντά σε ανθρώπους με άλλα ήθη και έθιμα και να το διασκεδάσουμε!  Μεγάλο χαμόγελο Κλείσιμο ματιού



(συνεχίζεται)

« Τελευταία τροποποίηση: Μάρτιος 26, 2009, 09:19:32 μμ από Κατερίνα » Καταγράφηκε
Κατερίνα
Απλό μέλος
**
Μηνύματα: 72


Προφίλ
« Απάντηση #13 στις: Μάρτιος 26, 2009, 08:19:00 μμ »

                                   

                                            S i p i r o k.


     Υπάρχουν αρκετοί τρόποι για να φύγετε από το Σαμοσίρ και να κατευθυνθείτε προς το νότο. Ένας από αυτούς είναι να πάτε οδικώς από το Tuktuk στο Pangururan (πόλη στο δυτικό Σαμοσίρ) και να περάσετε απέναντι.
     Εμείς (σχετικό είναι το εμείς…) επιλέξαμε να γυρίσουμε πίσω στο Parapat και να κατευθυνθούμε οδικώς προς τo Sipirok, για να δούμε κι άλλα χωριά των Μπατάκ…
Να μην εμπεδώσουμε πως σε άλλα χωριά έχουν διαφορετικό εξωτερικό διάκοσμο τα σπίτια; Εεε; Καλά δε λέω; (εικονίδιο γυναικός που βαράει το κεφάλι της στο ντουβάρι)

Ο εξωτερικός διάκοσμος που λέγαμε…


Η άλλη (η βλαμμένη), μετά το πολύ «ευρωπαϊκό» Σαμοσίρ, λύσσαξε να βρει πρωτογονίαση!
Μουρμούριζε κάθε λίγο και λιγάκι. «Αχ! Σαν την πρωτογονίαση του Λάος, τίποτα δεν υπάρχει…».
Άρχιζα κι εγώ το μπίρι μπίρι. «Τους Μπατάκ μου…μέσα! Τώρα θα ήμουν στην παραλία, στο χωριό μου και θα απολάμβανα τα μπανάκια μου στο Αιγαίο! »
Σε κάθε φράση μου, η βλαμμένη έπαιζε την… κασέτα «Βούλωσε το βρωμόστομα σου, βούλωσέ το επιτέλους!».
Κι εγώ έβαζα τη δική μου κασέτα και της απαντούσα «Να είσαι ακριβής, το όμορφο βρωμόστομά μου» και συνεχίζαμε τη μουρμούρα στο ίδιο μοτίβο…
Οι σκηνές απείρου κάλους μεταξύ μας  (τους κάλους του δέρματος εννοώ…  Γλώσσα ), δεν έχουν τελειωμό στα ταξίδια μας…

Την έφαγε όμως τη χλαπάτσα της! Άλλο αν δεν το παραδέχτηκε ποτέ κι ούτε πρόκειται να το παραδεχτεί!
Δεν είδαμε κάτι διαφορετικό σε αυτά τα χωριά, απ’ ό,τι είχαμε δει ήδη μέχρι στιγμής.
Όταν πάει στους Παπούα, θ’ αλλάξει το τροπάριο. Όπου Λάος -όταν μουρμουρίζει-, θα το αντικαταστήσει με Παπούα… Τι τραβάω η Δυτική… τι τραβάω!!!

Στο δρόμο προς το Σιπιρόκ.




     Το Σιπιρόκ βρίσκεται όπως κοιτάτε το χάρτη της Σουμάτρας, στο μέσο περίπου της διαδρομής από το Παραπάτ προς το Bukkitinggi. Νότια της πόλης Sibolga.
Από τη Sibolga, μπορείτε να πάρετε το καραβάκι για το νησί Nias.
Διαβάσαμε κι ακούσαμε τα καλύτερα λόγια για το νησί.
Τροπικές παραλίες, παραδοσιακά σπίτια, πολεμικοί χοροί και άλλα πολλά.
Αρκετά Μπατακοχώρια δεν είδατε;  Καιρός να δείτε λίγη θάλασσα! Σε νησί είσαστε εξάλλου!

     Ας έχει  χάρη που έπεσα στην ανάγκη της, γιατί αρρώστησα και δεν μπορώ να πω, ήτο τέλεια νοσοκόμα, αλλιώς θα την άφηνα σε κανένα Μπατακόχωρο, με την ελπίδα να  ξυπνήσει στους χωρικούς αρχέγονα ένστικτα και να την φάνε ζωντανή, να ησυχάσω από δαύτη…

Άμα πάτε στο Nias, στείλτε μου κι εμένα μια καρτ ποστάλ γιατί μου έμεινε απωθημένο …  Κλάμα

Νομίζω πως είναι πιάτσα ταξί στο Σιπιρόκ. Δεν παίρνω όρκο όμως.



     Μετά τις φανταστικές διακοπές σας στο Nias (εεε, πώς;;; ) , αν κατευθυνθείτε προς Σιπιρόκ (περιοχές των Μουσουλμάνων Μπατάκ/The Mandailing Batak), σας προτείνουμε να διανυκτερεύσετε στο ξενοδοχείο Tor Sibohi Nauli, που βρίσκεται λίγα χιλιόμετρα έξω από την πόλη του Σιπιρόκ.
Το ξενοδοχείο (που σου δίνει την αίσθηση χωριού)  αποτελείται από πολλά  αγροτόσπιτα. Τα δίκλινα δωμάτια είναι 2 ανά σπιτάκι, εσωτερικά και εξωτερικά ξύλινα , με βεραντούλα και με καταπληκτική θέα στην κοιλάδα.
Μια βόλτα με τα πόδια στην κοιλάδα είναι must!

Το σπιτάκι μας.



Στην κοιλάδα.



Για τις περιοχές γύρω από το Σιπιρόκ, έχω να σας πω έλαχιστα πράγματα, γιατί  είχα πυρετό και προτίμησα να ξεκουραστώ στο σπιτάκι μας και να κόβω βόλτες από το κρεββάτι ως τη … βεράντα... και τούμπαλιν.
Η Καίτη που έκανε γυροβολιές στην περιοχή, λέει πως ήταν όμορφα (δεν έβγαλε κουβέντα για πρωτογονίαση πάντως…).
 Έπεσε πάνω και σε (άλλη) μία εκδήλωση για τη μέρα της Ανεξαρτησίας και γύρισε στο ξενοδοχείο έχοντας βγάλει 856 φωτογραφίες με τις νέες της… φιλενάδες!

Μερικές από τις νέες φιλενάδες της.




« Τελευταία τροποποίηση: Μάρτιος 27, 2009, 04:14:46 μμ από Κατερίνα » Καταγράφηκε
Κατερίνα
Απλό μέλος
**
Μηνύματα: 72


Προφίλ
« Απάντηση #14 στις: Απρίλιος 01, 2009, 01:00:12 πμ »


                                          Στο δρόμο προς το Bukittinggi

   Μεταξύ Σιπιρόκ και Bukkitinggi, μπορείτε να κάνετε 3 προαιρετικές στάσεις.
Η πρώτη είναι στους καταρράχτες Sijorny (δεν ξέρω αν είναι σωστή η  ορθογραφία τους).
Ο λόγος που θα κάνετε μια σύντομη στάση εδώ, δεν θα είναι για τους μικρούς καταρράκτες αλλά για τη μικρή πανέμορφη διαδρομή ως εκεί. Θα διασχίσετε μια μεγάλη ξύλινη αιωρούμενη γέφυρα και ύστερα το χωμάτινο ανηφορικό μονοπάτι μέσα από το φοινικόδασος, θα σας βγάλει μπρος στους καταρράκτες.
   Αυτό που ιδιαίτερα με ενθουσίασε στη μικρή αυτή πορεία, ήταν πως σε πολλά σημεία εκεί που πατούσα, ανακάλυπτα κοχύλια! Κάποια φαίνονται χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια και κάποια άλλα τα ανακαλύπτεις αν σκάψεις για λίγο στο χώμα με το παπούτσι σου ή με ένα μικρό ξυλαράκι.



Δεύτερη στάση είναι στο Rimba Panti Nature Reserve, (εμείς δεν πήγαμε αν και ήταν στο πρόγραμμα*) που εκεί θα δείτε μεταξύ άλλων, κήπους  βανίλιας, κανέλλας, κάρδαμου και πιπεριού.

*Το τι τραβήξαμε για να βρούμε στην αγορά ένα χυμό που δοκίμασε η Καίτη και ξετρελλάθηκε , δε λέγεται! Όπου βρίσκαμε μαγαζί και αγορά, σταματάγαμε για να ρωτήσουμε αν έχει Marquissa για να αγοράσουμε!
Τον βρήκαμε να πωλείται συμπυκνωμένος με ζάχαρη, όπως οι παραδοσιακές βυσσινάδες.
Μάλλον τον βρήκε, δεν τον βρήκαμε, γιατί εγώ είχα περιοριστεί στο να τη βλέπω να τρέχει πανικόβλητη από το ένα μαγαζί στο άλλο και να νιώθει απέραντες τύψεις για τον πολύτιμο χρόνο που χάνουμε  Γλώσσα.
Που να βρούμε μετά χρόνο για τις κανέλλες και τις βανίλιες;
(Αν και μεταξύ μας, ο χυμός είναι καλός, δοκιμάστε τον Κλείσιμο ματιού )

Τρίτη στάση είναι στο Bonjol Equator. Εκεί με ένα μικρό πηδηματάκι  (μιας λευκής γραμμής) θα βρεθείτε από το Βόρειο στο Νότιο Ημισφαίριο!
Ωωω! Τι απίστευτη χαρά ήταν αυτή! Για όσους ασχολούνται ερασιτεχνικά με την αστρονομία αυτή η λευκή γραμμή σημαίνει πως τους δίνεται (θεωρητικά) η δυνατότητα να δουν με γυμνό μάτι παραπάνω άστρα και  αστερισμούς, που δεν είναι ορατά από το Β. ημισφαίριο, αλλά και γαλαξίες, νεφελώματα κι ένα σωρό άλλα καλούδια του υπέροχου αυτού σύμπαντος (με κιάλια ή τηλεσκόπιο)!


Καταγράφηκε
Σελίδες: [1] 2 3
  Εκτύπωση  
 
Μεταπήδηση σε:  

Powered by MySQL Powered by PHP Powered by SMF 1.1.2 | SMF © 2006, Simple Machines LLC Έγκυρη XHTML 1.0! Έγκυρα CSS!
Δημιουργία σελίδας σε 0.054 δευτερόλεπτα. 17 ερωτήματα.