Traveltips Forum
Νοέμβριος 23, 2017, 09:34:28 πμ *
Καλώς ορίσατε, Επισκέπτης. Παρακαλούμε συνδεθείτε ή εγγραφείτε.

Σύνδεση με όνομα, κωδικό και διάρκεια σύνδεσης
Νέα: Ταξιδεύετε; υπολογίστε εδώ πόσο επιβαρύνετε το περιβάλλον!
 
   Αρχική   Βοήθεια Αναζήτηση Σύνδεση Εγγραφή  
Σελίδες: [1]
  Εκτύπωση  
Αποστολέας Θέμα: Βιετνάμ Οδοιπορικό Ιαν. 2009  (Αναγνώστηκε 4671 φορές)
akis51
Αρχάριο μέλος
*
Μηνύματα: 7


Προφίλ E-mail
« στις: Φεβρουάριος 05, 2009, 01:05:49 πμ »

Έφθασα στη Σαϊγκόν, με πούλμαν από την Pnom Penh, το απόγευμα της παραμονής Πρωτοχρονιάς 2009. Φώτα, κόσμος έτοιμος για γιορτή, χιλιάδες στους δρόμους με παπιά, φάρανγκ (Ξένος, Δυτικός) αποφασισμένοι για ξεπάτωμα, χαμός και ενέργεια ξέχειλη ! (Απωθημένο μου αυτή η πόλη από ιστορία και τόσες ταινίες πιά). Ακολούθησα τον ρυθμό του κόσμου της και το χάρηκα, αν και μόνος. Εντυπωσιακή αστυνόμευση, ενοχλητικό αλλά και ασφαλές. Βρήκα στο τυχαίο ένα δωμάτιο σε όροφο, στο κλασσικό κέντρο της, χωμένο σε σοκάκι-μεσοτοιχία τριώροφων κτιρίων. 

Υπέροχες βόλτες στο δέλτα του Μεκόνγκ, ήρεμη φύση και ρυθμοί.

Το πρώτο αρνητικό, αγέλαστοι και αγενείς (όχι τα νέα παιδιά). Μαγκωμένοι με φάρανγκ. Όπως καταλαβαίνετε, το βάζω στα αρνητικά συγκριτικά με την Ταϊλάνδη ! Στις επόμενες μέρες ξετυλίχτηκε το κουβάρι αυτού του λαού, οι όψεις, τα συν και πλην στα μάτια του Δυτικού αστού.  Το Βιετνάμ με πλήγωσε.. Πέρασε αυτός ο λαός 30 χρόνια πόλεμου με τα Γαλλόπουλα και τα Αμερικανά, έχασαν κοντά 3 εκατομμύρια ψυχές συν έναν, άγνωστο στη Δύση, εμφύλιο. Μάτωσαν και ψυχικά, σημαδεύτηκαν και έμειναν ορφανοί από πνευματική ποιότητα. Μη ξεχνάμε, 1975 τέλειωσαν με τον εξωτερικό εχθρό και μέχρι το 1990 "εξαφανίστηκαν" 200.000 μορφωμένοι δάσκαλοι, πανεπιστημιακοί και καλλιτέχνες. Μπορεί να ενοχλεί αλλά ονομάζω "εσωτερικό εχθρό" αυτή τη φράξια παλαιομαρξιστών που τα έκαναν σκατά με κολλεκτίβες (για όνομα, δεκαετία του '80 κι αυτοί είχαν μείνει στο 1917..) και "αναμόρφωση" των κακών Νότιων.

Τώρα, έχοντας χάσει το τρένο, παρέδωσαν τη χώρα και το τεράστιο εργατικό-αγροτικό δυναμικό της στις πολυεθνικές και τα αμερικανικά corporations.  Δίχως ανταλλάγματα μεταφοράς τεχνογνωσίας όπως πολύ σωστά κάνουν οι κυβερνήσεις π.χ. Βραζιλίας, Ταϊλάνδης, Τουρκίας, Μαλαισίας, κ.ά.  Είναι τραγικό και υποκριτικό να δηλώνουν δήθεν κομμουνιστές, άρα προστάτες των εργατών, και να δουλεύει αυτός ο λαός, 14-18 ώρες την ημέρα, 7ήμερο, 365 μέρες, δίχως θεσμοθετημένους κανόνες. (Κυριακή μόνο τράπεζες είδα κλειστές και μερικά γραφεία). Για επαρκή παροχή περίθαλψης, συντάξεων και Παιδείας, άστα να πάνε.. Το βασίλειο των λαμόγιων, παρά τις κάποιες προσπάθειες μείωσης της διαφθοράς.

Έ, μετά, πως θες αυτοί οι άνθρωποι να χαμογελάνε ;

Παρέδωσαν επίσης τις οδικές συγκοινωνίες - μεταφορές στους ιδιώτες. Το μπάχαλο και η κακή εξυπηρέτηση με άθλια λεωφορεία και μινιβάν οδήγησαν σε μια έκρηξη αγοράς ατομικού μέσου. Και ποιο είναι αυτό που μπορεί ν' αντέξει η τσέπη εξαθλιωμένων ; To θρυλικό ΠΑΠΙ !  Μ' αυτό κάνουν τα πάντα. Ναι, αλλά πάλι χωρίς κανόνες. Αποτέλεσμα 40.000 νεκροί έχουν φθάσει ξεκινώντας από 20.000 την τελευταία πενταετία. Κράνος υποχρεωτικό ! Βεβαίως. Πιο όμως ; Εκείνο το άθλιο, σκέτο, πλαστικό που έτσι και πέσεις πιο μεγάλη ζημιά τρως απ' αυτό
παρά από την πτώση στο έδαφος. Εννοείται ότι σε Ευρώπη και Αμερικές απαγορεύεται αυστηρά η χρήση του.  Αλλά είπαμε, φτώχια και έλλειψη κανόνων. Ποιος θα τους έβαζε ;

Οι κυβερνήτες τους που από το Μοσχοβίτικο κομματικό σχολείο ξαναγύρισαν δίχως να δούν πως είναι π.χ.
οι Ευρωπαϊκές κοινωνίες ;  Τι λές καλέ, με μπουρζουάδες και καπιταλιστές θα χάνουμε τον καιρό μας ;
Εδώ, έχουμε έργο να κάνουμε. Να οργανώσουμε τα ρυζοχώραφα σε κολλεκτίβες, κλπ, κλπ. Ρήμαξαν τα εργοστάσια τους δίχως νέα, παραγωγικά μηχανήματα. Οι μορφωμένοι τεχνικοί τους είχανε "αστικό μικρόβιο",
ας πάνε να σκάψουνε και να φυτέψουνε..

Ξέρετε από πού έκρινα την φτώχια τους ; Από το πιο φτηνό και απαραίτητο. Τις σαγιονάρες !!
Έξω από τα 3-4 αστικά κέντρα, πολλών οι σαγιονάρες ήταν λειωμένες ή σπασμένες.. 

Κατά τα άλλα, ρεύμα έχουν πάει και στη τελευταία καλύβα ώστε η τηλεόραση να μη λείψει..

Εκατομμύρια νέα παιδιά (το 45% των 85 εκατ. είναι κάτω των 20 ετών) παρατάνε το σχολείο μόλις τελειώσουν το Δημοτικό και βγαίνουν στη βιοπάλη.

Το οδικό και σιδηροδρομικό δίκτυο είναι σε άθλια κατάσταση. Η χώρα είναι μακρόστενη και σχετικά οικονομική η δημιουργία ενός σύγχρονου άξονα. Σε λίγα σημεία υπάρχει διαχωριστική. Φανταστείτε μια εθνική οδό όπως η δικιά μας παλιά Κορίνθου – Πάτρας, λίγο πιο πλατιά x 1.000 τόσα χιλ/τρα να διασχίζει αλλεπάλληλες κωμοπόλεις και χωριά. Η βασική σιδηροδρομική γραμμή, στενού εύρους, δηλ. έως 90 χιλ/τρα ταχύτητες συρμών, με βαγόνια και μηχανές κινέζικες δεκαετίας '60.  Σαϊγκόν – Χα Νόι, 1.750 χιλ/τρα σε 42 ώρες, μέση ωριαία 41,7.  Αντίστοιχα τα πούλμαν από 38 έως 40 ώρες, μ.ω.τ. 46.  Και μείς έχουμε τα χάλια μας (δίκτυο Πελοποννήσου) αλλά εδώ δεν συγκρίνω, περιγράφω. Τεχνογνωσία τρένων από Ιαπωνία, Μαλαισία, πλάι τους. Εύχομαι ολόψυχα η νέα γενιά ηγετών τους να βρεί έσοδα και να εκσυγχρονίσει τα πάντα, με πρώτη την Παιδεία εννοείται. 

Συνεχίζω με το ταξίδι μου. Μετά από 2 μέρες στον υπέροχο Μεκόνγκ πήρα το βραδυνό τους, express και Α' θέση περικαλώ, τρενάκι για την πόλη Quy Nhon. Μόνο κουκέτες, ανά 4, χωρίς μπαρ-εστιατόριο βαγόνι ούτε κανονικά καθίσματα. Ένα τρένο για ύπνο μόνο ! Ψιλοάθλιο αλλά ανεκτό. Λεπτομέρειες : α) Καταχάρηκα με τους σταθμούς τους διότι απαγορεύεται η είσοδος παντού στους μικροπωλητές. β) Τα πρακτορεία χρεώνουν εξωφρενική προμήθεια αν αγοράσεις το εισιτήριο απ' αυτούς. Ποντάρουν στο εξής : Ο ξένος αν πάει στον σταθμό να βγάλει το εισιτήριο θα πάρει τουκ τουκ πηγαινέλα άρα… ρίχτου ένα 25-35% πάνω στην τιμή. (Τα εισιτήρια έχουν τυπωμένη την αξία τους βάσει του τιμολόγιου των κρατικών σιδηροδρό-μων).  γ) Ξέρετε, τα βαγόνια έχουν τροχούς με τις αναρτήσεις τους. Στους σταθμούς, έβλεπα ένα τυπάκο με ένα μακρύ σίδερο να σκύβει και κάτι να χτυπάει..  Ωρέ, τι κάνει τούτος ;  Τον παίρνω από κοντά και τι έκανε ; Το σίδερο είχε στην άκρη του δυο προεξοχές. Μ' αυτές χτύπαγε τα κάθετα ελατήρια γύρω από τους τροχούς αν κάποιο είναι σπασμένο.. Να λοιπόν
και προληπτικό έλεγχο οι τρενάδες, μπράβο τους. 

Στην Quy Nhon ήθελα να γνωρίσω από κοντά μια κυρία που εδώ και χρόνια συντηρεί και εκπαιδεύει ανάπηρα παιδιά σε μια τέχνη ώστε να μην εξαρτώνται ψυχικά και σωματικά. Ήταν ένα υπέροχο διήμερο.
Δείτε τι φτιάχνουν:www.nguyennga.org 

Από κεί λέω να φύγω με πούλμαν για το Hoi An και να, την πάτησα τη φλούδα, με minibus.
Η μανδάμ στον σταθμό δεν μού είπε ή δεν την ενδιέφερε να μού πεί ότι αυτά τα ρημάδια ΔΕΝ πάνε κατευθείαν στο Da Nang αλλά μαζεύουν κόσμο σε στυλ ταξί από κάθε πόλη / χωριό στο δρόμο.. Όταν το πήρα χαμπάρι είχαμε κάνει κάμποσα χιλ/τρα αλλά και να γύρναγα πίσω δεν είχε νόημα πιά διότι και τα μεγάλα πούλμαν είχαν ήδη φύγει..  350 χιλ. λοιπόν σε 8 ώρες. Αλλά το θέμα δεν είναι αυτό. Ο οδηγός όταν ήμασταν εκτός πόλεων πήγαινε με 50-60. Μόλις μπαίναμε σε πόλη / χωριό γκάζωνε 100-110 για να προλάβει άλλους και να επιβιβάσει πρώτος. Τρομερή εμπειρία. Horror, που λέει και ο μέγας Μπράντο, στο "Αποκάλυψη τώρα". Ελιγμοί ανάμεσα σε παπιά και ποδήλατα, φορτωμένα με ότι θές. Πάντως για ένα κατούρημα και ένα φαγητό μάς άφησε, ο ..τεράστιος. Κάποια στιγμή έφθασα στο Da Nang, χαλάρωσα και είπα να πιώ έναν καφέ στον σταθμό πριν πάρω άλλο μέσο για το Hoi An. Αμ δε, αμ πως ; Δεν βάζω ζάχαρη παρά μόνο λίγο γάλα. Έλα που οι Βιετναμέζοι δεν τα πάνε καλά με το φρέσκο ή εβαπορέ γάλα. Εκτός αστικών κέντρων, ελλείψει ψυγείων, βάζουν συμπυκνωμένο κι έτσι και γλυκός γίνεται και ..γαλακτωμένος.  Μπλιάχ. Βλαστημώντας πλησιάζω το τοπικό λεωφορείο. Ξέρω ότι το εισιτήριο κάνει 5.000 dong. O νεαρός εισπράκτορας μόλις με βλέπει και πλησιάζω βγάζει χαμόγελο Κινγκ Κονγκ, "καλώς τον φάρανγκ, να τον γδάρω".  Μού ζητάει 40.000, του γυρνάω τη πλάτη. Διάφοροι τουκ τουκατζήδες από πλάι έχουν έρθει να σπάσουν πλάκα. (Έχουν ζητήσει 100.000 ήδη..)  Μου κάνει ένας νόημα, μη φεύγεις, δώστου κάτι. Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα. Του 'δωκα άλλες 7.000 τελικά και σε λίγο φύγαμε με ένα ..καταπληκτικό Ινδικό Mercedes του '70. 

Σε μια ώρα έφτασα επιτέλους, απόγευμα πιά.  Χτυπάω ένα χλιδάτο ξενοδοχείο με 35$ και πάω στο δωμάτιο μου.  Επάνω στο κρεβάτι διακοσμητικό κάλυμμα με φρέσκα λουλούδια απλωμένα, βάζο με φρέσκα επίσης, και στον νιπτήρα επίσης μπολ με λουλούδια μέσα.  Ανακούφιση μετά το όλον συμπούρμπουλο, ντους και τάχιστα στη δράση του Hoi An, να προλάβω το σκοτάδι που θα έπιπτε συντόμως.  Και παθαίνω πλάκα ! Μια πόλη κούκλα, καθαρή, με ένα υπέροχο συνδυασμό ποταμιών και καλόγουστων μαγαζιών. Άψογη δουλειά για τουρίστες.

Η ενδοχώρα είναι πανέμορφη με άπειρους συνδυασμούς ορυζώνων, ποταμιών, λόφων και βουνών.
Παραλίες κάθε τύπου και βέβαια το τεράστιο δίκτυο του Μεκόνγκ.

Άραξα δύο μέρες και μετά σε λίγη ώρα έφθασα στην Hue, την παλιά πρωτεύουσα μέχρι και που ξεκουμπίστηκαν οι Φραντσέζοι. Το '68 άρπαξε μια ισοπέδωση στην επίθεση του Τετ αλλά κατόπιν έγινε μια γερή προσπάθεια και σήμερα είναι καλά δομημένη με εντυπωσιακό αυτοκρατορικό ανάκτορο και ναούς. Μετά από 2 μέρες, συνέχισα με νυχτερινό τρένο πάλι, για το Ha Noi. Είναι πολύ πιο μικρό από την Σαϊγκόν και εύκολο στα αξιοθέατα του.  Πήγα βέβαια και μια μονοήμερη στον κόλπο, Halong Bay. Απόλυτα τουριστικοποιημένη περιοχή, θέλει το λιγότερο 3 μέρες για ένα σωστό γύρισμα και ανάλογο πορτοφόλι.. 

Έμενε το πέρασμα μου στο Λάος.
Έψαξα πολύ για σωστό πούλμαν αλλά τελικά δεν το ρισκάρισα και πέταξα με την Vietnam.
Το ταξίδι οδικά είναι της τάξεως των 24 ωρών, αλλά το πρώτο 12ωρο, μέχρι τα σύνορα μετά το θρυλικό Dien Bien Phu γίνεται με νυχτερινό πούλμαν με 39 ατομικές κουκέτες. Στροφιλίκι και μ.ω.τ. 35 χιλ/τρα δε "λέει", πάμε για σαδομαζό κατάσταση πλέον. Επιπλέον, η γνωστή πιά απατεωνιά των πρακτορείων με αλλ' αντ' άλλων τιμές, κατάσταση οχημάτων, ωράρια.

Δύο είναι τα πλέον κουραστικά προβλήματα για τον ανεξάρτητο ταξιδιώτη. α) Αδιάκοπο παζάρεμα, καθημερινό, για τα πάντα, β) ανυπαρξία επαγγελματισμού ή ψεύτες.
Έτσι, είπα να πετάξω, έβγαλα το εισιτηριάκι μου, 140€, και ρωτώ στην Vietnam Αirlines, "λεωφορείο για το αεροδρόμιο υπάρχει ;", "Ναι, απέναντι, 2 ώρες πριν την πτήση σας, δηλ. στις 7 να είστε εδώ".  Ταμάμ, στις 7 ήμουνα εκεί αλλά – ως συνήθως – η πληροφορία είναι έτσι αλλά και γιουβέτσι. Τα minibus για το αεροδρόμιο φεύγουν όποτε εκείνα θέλουν, τουτέστιν φιξ στις 06.30, 08.30, 09.00 και ουχί στις 07.15 που είπε η χθεσινή μανδάμ. Οι γύρω ταρίφες είχαν βγάλει ήδη το γνωστό πλέον Κινγκ Κόνγκ χαμόγελο αλλά κι εγώ, χαλαρός, τους τη σπάω και πάω για πεζοδρομιακό τσάι και γυάλισμα παπουτσιών. Καπνίζω αδιάφορα, με κοιτάνε κάθε λίγο και λιγάκι, ώρα 8 παρά, μου τη πέφτει ένας τύπος, πειρατής, τα βρίσκουμε στα λεφτά και αφήνω μπουκάλα τους άλλους τους "επίσημους" airport taxi.  Αρχίζει, μέσα σε διαολεμένη πρωινή κίνηση, το μαλακισμένο Βιετναμέζικο οδήγημα Ι.Χ., που σημαίνει βάζω 2α με 20 και 5η με 40, κορνάροντας ασταμάτητα και συνήθως χωρίς κίνδυνο από άλλους. Χτυπάγανε οι σταυροί, απτόητος ο Σουμάχερ, τα κατάφερε να με φτάσει στις 9 παρά. Δεν είχα άγχος αν θα κλείσουν τον έλεγχο διαβατηρίων και το check-in γιατί είχε μέχρι το απόγευμα άλλες δύο πτήσεις, για Luang Prabang, Laos.

Τελευταίο θέμα άφησα, τι άλλο, τις Βιετναμέζες. Πολλές ωραίες, ειδικά όταν φοράνε το εθνικό
ένδυμα. Η νέα γενιά, θάνατοοος, ψηλές, λεπτές. Όταν κλείνανε τα γραφεία το βράδυ, είπα να μη ..ξαναπεράσω από κάποιους δρόμους ! Αποφεύγουν τον ήλιο με κάθε τρόπο. Ένας από αυτούς, ειδικά όταν οδηγάνε το παπί τους, είναι να φοράνε μακριά γάντια μέχρι τον ώμο. Εννοείται μάσκα στο πρόσωπο, για την οποία μού είπανε ότι δεν είναι μόνο για το καυσαέριο και τον ήλιο αλλά και γιατί έχουν πρόβλημα αναπνοής. Οι σχέσεις με το άλλο φύλλο είναι ολίγον περίεργες, τα κορίτσια με τα κορίτσια, τα αγόρια με τα αγόρια..  Οι γυναίκες το απέδωσαν κλασσικά στο ότι δεν έχουν και πολλά να πουν αλλά και ότι ο περίγυρος κουτσομπολεύει.. 

Τέλος καλό και ..αρτιμελές.

Καληνύχτα Βιετνάμ, δεν θα με ξαναδείς..  Καλή Τύχη σε όλους τους, την χρειάζονται !


Παραμονή Πρωτοχρονιάς και Το Βασίλειο των παπιών.  Όλοι μεσ' την καλή χαρά.


Παραστάσεις για το πόπολο.


Από 32ο όροφο.. (μισά ακριβώς από το Σιρόκο)


Ζήλεψαν την Ταιλάνδη


Αυτό ήρθε όταν παράγγειλα ομελέτα με τυρί.. (Τι να κάνουμε ; Δεν τους αρέσουν τα γαλακτομικά)







====================Συνεχίζεται με φωτογραφίες=============






Συγχώνευση : Φεβρουάριος 05, 2009, 12:00:00 πμ









Παζάρι ψαριών στην ιχθυόσκαλα


Με αυτά τα περίεργα φέρνουν τα ψάρια από την τράτα και πάνε πίσω τα άδεια
τελάρα



Το αγώι περιμένει..


Αχνοφαίνεται έτοιμη γέφυρα 6 χιλ. για ξενοδοχεία που ΘΑ χτιστούν στο νησάκι δεξιά.



Συγχώνευση : Φεβρουάριος 05, 2009, 12:00:00 πμ

Κωφάλαλα παιδιά "χορεύουν" στο Κέντρο της κ.Ngyen.


Και οι δύο τυφλοί μουσικοί, keyboard, κιθάρα, φυσαρμόνικα.


Τα παιδιά και δεξιά η κ.Ngyen. Δύο (με κινητικό πρόβλημα) απ' αυτά μπήκαν στο Πανεπιστήμιο φέτος.


Παπί τού 1970, κινητό μαγειρείο..


Γιά συγκοινωνία πόλης, ινδικό Mercedes 1970, ιδιωτικό φυσικά..


Η ανάπαυση τού ..ταλαίπωρου ταξιδιώτη, Hoi An


με τη χλίδα του, άμα πιά..



Συγχώνευση : Φεβρουάριος 05, 2009, 12:00:00 πμ

Το υπέροχο, ήρεμο Hoi An






Σκεπαστή κινέζικη γέφυρα.




Κουτσομπόλεες..


Οι Κινέζοι έμποροι πλούτισαν από το εμπόριο τής περιοχής και έφτιαξαν και
ωραίες κατοικίες.





Το μεγάλο δοχείο μετά την πύλη "κρατάει", κατά το Φενγκ Σούι, τα κακά πνεύματα
και τον φθόνο έξω από το σπίτι.



Λεπτομέρεια διακόσμησης σκεπής.







Συγχώνευση : Φεβρουάριος 05, 2009, 12:00:00 πμ

"..Γαύρο μήπως έχετε ;"


Τοπική συγκοινωνία μαζί με το ποδήλατο ή το παπί σου..






Ετοιμάζουν το φαγητό μου, οι καλές μου..


Παραλίες απέραντες
Καταγράφηκε
akis51
Αρχάριο μέλος
*
Μηνύματα: 7


Προφίλ E-mail
« Απάντηση #1 στις: Φεβρουάριος 05, 2009, 01:09:19 πμ »








..Υπνολεωφορείο (sleeper bus), 39 κουκέτες με WC, για όποιους δεν έτυχε να τα
έχουν δει.





Γαμήλια δεξίωση αλλά στην είσοδο, έ, το κατιτίς σας, περικαλούμε.




Τυπικό χωριό.


Σ' αυτά ζεί το 80% τού αγροτικού πληθυσμού.


17ος παράλληλος, το παλιό σύνορο Βόρειου και Νότιου Βιετνάμ. Όταν μπήκε, χωρίστηκαν οικογένειες και το μνημείο συμβολίζει με μια μάνα και τα παιδιά της, ν' αγναντεύουν τους δικούς τους απέναντι. Τα μαχαιρωτά κάθετα τον πόνο ψυχής..


Η γέφυρα - σύνορο.





Συγχώνευση : Φεβρουάριος 05, 2009, 12:00:00 πμ

Τούνελ διαβίωσης.Σχετικά μαλακό χώμα, αυτόδυναμα, με πηγάδια. Στα πλευρά
των πολυόροφων διαδρόμων έσκαβαν εσοχές για κάθε χρήση.









Αναπαράσταση από γέννα, η μαία παραδίδει στη μάνα το νεογέννητο.




Φθάνω στη Hue. Η ..θρυλική Κοκό έχει ταβερνείο, μπακάλικο, γραφείο ταξιδίων,
νοικιάζει ποδήλατα και παπιά, όλα σ' ένα. Θέλει να παντρευτεί φάρανγκ. (Είχε έναν Άγγλο
αλλά τής απόθανε τής έρμης. Μήπως να το ξανασκεφτώ, μεγαλομπακάλης στη Hue, ωρέ ;



Ανάκτορα και ναοί Hue





Συγχώνευση : Φεβρουάριος 05, 2009, 12:00:00 πμ















Σχόλιο ; Τι σχόλιο ;


Τα υπέροχα φορέματα τους, αχ, αυτό το σκίσιμο στο πλάι..

Συγχώνευση : Φεβρουάριος 05, 2009, 12:00:00 πμ

Thien Mu παγόδα.








Με αυτό το αμάξι ο Σεβασμιώτατος (μοναχός) Thich Quang Duc πήγε από τον ναό An Quang στον κόμβο των οδών Phung και Duyet, στις 2/6/1963, στην Σαιγκόν.
Αφού βγήκε από το αμάξι, κάθισε κάτω στη στάση τού λωτού, περιέλουσε το σώμα του με βενζίνα και αποτεφρώθηκε, διαμαρτυρόμενος για τις διώξεις κατά των Βουδιστών και των θρησκευτικών ελευθεριών από το καθεστώς Diem.  (Σημ. Με την φωτογραφία του, να φλέγεται, πρωτοσέλιδο, άρχισε να γίνεται γνωστό διεθνώς το πρόβλημα και ο πόλεμος τού Βιετνάμ.



Ποτάμι στην Hue.


Συγχώνευση : Φεβρουάριος 05, 2009, 12:00:00 πμ
Χα Νόι.




Δράκοντας από λουλούδια και φύλλα.


Εκπληκτικά σκαλίσματα.






Τέχνη στεφανιών.




Ευτυχώς !! βρίσκονται παντού αν και τη γλύτωσα..


Πουλιώνται τα πάαααντα.


12μ. x 2m. !!




Συγχώνευση : Φεβρουάριος 05, 2009, 12:00:00 πμ

Το ..στυλ ονομάζεται ΓκρέκοΒιετναμικό. Οι κολονίτσες μας με ολίγη από βουδισμό σε χρώματα αρ ντεκό, παστέλ πάντα..


Halong Bay, (τον έχουν καλύψει ήδη ανάδελφοι Ταυλανδόπληκτοι)


Σε ένα από τα πλωτά σπίτια των ψαράδων τού Κόλπου.


Εντυπωσιακό σπήλαιο σε νησί τού Κόλπου.


Βιετνάμ γειά σου, αυλαία.. δρόμο για το Λάος
Καταγράφηκε
ioannis
Αρχάριο μέλος
*
Φύλο: Ανδρας
Μηνύματα: 13


Προφίλ E-mail
« Απάντηση #2 στις: Φεβρουάριος 09, 2009, 12:34:47 μμ »

Όταν απογειώνεται το αεροπλάνο από το Ελ. Βενιζέλος και ξεκινά ένα καινούργιο ταξίδι, προσπαθώ ν’ αφήσω πίσω μου τις βεβαιότητες και τα στερεότυπα με τα οποία έχω μάθει να ζω. Η αλήθεια βλέπετε, έχει πολλές όψεις, μερικές από τις οποίες δεν είναι καθόλου μα καθόλου προφανείς.
Ένα μικρό παράδειγμα. Από τις πλέον χαρακτηριστικές εικόνες της υπαίθρου στο Βιετνάμ, είναι ο αγρότης που ποτίζει το ριζοχώραφο με το γεράνι, ή το μάζεμα του ρυζιού με το χέρι.
Όμορφες, αγροτικές εικόνες, μπορεί να πει κάποιος.
Η δουλειά είναι πάρα πολύ σκληρή, οι άνθρωποι γερνούν πριν της ώρας τους, μια γυναίκα τριάντα χρονών φαίνεται σαν ταλαιπωρημένη πενηντάρα, μπορεί να πει κάποιος άλλος. Και να συμπληρώσει με αγανάκτηση. Τι άθλιο κράτος, που βασανίζει έτσι τους ανθρώπους και δεν τους δίνει την δυνατότητα να έχουν γεωργικά μηχανήματα, έτσι ώστε να γίνει η ζωή τους πιο άνετη. 
Μιά τρίτη θεώρηση των πραγμάτων, λεει πως αν είχαν μπει γεωργικά μηχανήματα σε μεγάλη κλίμακα στην χώρα, πολλοί γεωργοί θα περίσσευαν, και θα μετατρέπονταν σε τρωγλοδύτες στις παρυφές των μεγάλων πόλεων, με ότι αυτό συνεπάγεται.
Δεν θέλω να κάνω σε κανέναν μαθήματα οικονομικής πολιτικής και ανάπτυξης.
Δεν δέχομαι όμως την βεβαιότητα και την σιγουριά με την οποία κάμποσοι, καλοπροαίρετοι κατά τα άλλα, ταξιδιώτες κριτικάρουν αυτά που βλέπουν στους τόπους που επισκέπτονται.
Να θυμίσω μόνο πως πάνω από το κεφάλι όλων εμάς  που επιμένουμε κόντρα στις συνήθειες των καιρών να ταξιδεύουμε ξέχωρα από τα κοπάδια των τουριστών, κρέμεται ο στίχος του ποιητή που λεει «Όλο τον κόσμο γύρισες και τίποτα δεν είδες»
Καταγράφηκε
akis51
Αρχάριο μέλος
*
Μηνύματα: 7


Προφίλ E-mail
« Απάντηση #3 στις: Φεβρουάριος 09, 2009, 07:06:23 μμ »

Φίλε Γιάννη,

Ευχαρίστως, και το εννοώ, δέχομαι κάθε κριτική για απόψεις μου ! Μέσα από διάλογο - με ντόπιους - έχω
ανασκευάσει πολλές φορές ιδεοληψίες και απόψεις, που είχα από ενημέρωση στην Ελλάδα, όπου έχω ταξιδέψει τόσα χρόνια. Από κοντά όμως είδα άλλη αλήθεια και άλλη εικόνα.  Έκρινα κουραστικό και περιττό να γράψω τις συζητήσεις που -ευτυχώς- είχα την ευκαιρία να κάνω στο Βιετνάμ (και όχι μόνο). 

Σε παρακαλώ να γίνεις σαφής στο "..βεβαιότητα και την σιγουριά..".  Ακόμα και όσα - άγρια πιθανόν - έγραψα για την ελίτ που τούς κυβερνά προέκυψαν από τούς ντόπιους.

Σε διαβεβαιώ ότι, πριν πάω, δεν είχα ιδέα για την πολιτική τους πραγματικότητα. Εάν το κρίνεις εκτός θεμάτων
τού site, πίνουμε καφέ για ζωντανή ανταλλαγή..
Καταγράφηκε
Chaimantas
Διαχειριστής
Πλήρες μέλος
*****
Φύλο: Ανδρας
Μηνύματα: 228


A travelling fool is better than a sitting wiseman


Προφίλ E-mail
« Απάντηση #4 στις: Φεβρουάριος 09, 2009, 10:15:36 μμ »

akis51, η περιγραφή σου με γύρισε πολλά χρόνια πίσω, το ίδιο και οι φωτογραφίες σου που ζωντάνεψαν απ’ τις αυθόρμητες λεζάντες.  Είναι καλό που (όλοι) βλέπουμε τον κόσμο με διαφορετική ματιά, κι αυτό κάνει τη γη μας ακόμα πιο θαυμαστή από όσο την προίκισε η φύση. Κάθε φορά που φτάνω σε ένα νέο προορισμό (ioannis Κλείσιμο ματιού) αρχίζω τις αναθεωρήσεις για όλα αυτά που νόμιζα σωστά και καλά και τα οποία δεν αργούν να γίνουν (ανόητη) βεβαιότητα μετά την επιστροφή μου. Και  τα ίδια ξανά στην επόμενη αναχώρηση.  Μακάρι σε κάθε απογείωση ν’ άφηνα πίσω μου όλες τις σιγουριές , λευκή γραμμούλα να γίνονταν στον ουρανό...
Καταγράφηκε

images.traveltips.gr
Life is not the amount of breaths you take…
is the moments that take your breath away
Σελίδες: [1]
  Εκτύπωση  
 
Μεταπήδηση σε:  

Powered by MySQL Powered by PHP Powered by SMF 1.1.2 | SMF © 2006, Simple Machines LLC Έγκυρη XHTML 1.0! Έγκυρα CSS!
Δημιουργία σελίδας σε 0.055 δευτερόλεπτα. 17 ερωτήματα.